Należy uważnie obserwować zwierzę oraz przyjrzeć się uważnie wymiocinom. Zdaję sobie sprawę, że są ludzie, którzy niechętnie odniosą się do takiego zalecenia. Należy jednak pamiętać, że znacznie ułatwi to pracę lekarza weterynarii.
Najważniejsze sprawy to:
1. Ilość (mniej więcej objętość i ile razy dziennie),
2. Kolor (domieszki krwi, żółci itp)
3. Zapach
4. Konsystencja
5. Czy występują łącznie z biegunką
6. Zawartość
- (coś co przypomina fusy od kawy (tzw. wymioty fusowate),
- zawartość podobna do kału (tzw. wymioty kałowe),
- śluz, pokarm, robaki przewodu pokarmowego lub brak domieszek),
7. Czy zwierzę wymiotuje w określonych sytuacjach (zdenerwowanie, pora dnia, pora roku itp.)
8. Czy wymioty występują po posiłku czy nie mają związku z przyjmowaniem karmy,
9. Czy zwierzę wymiotuje po posiłkach stałych, czy nawet po spożyciu czystej wody
10. Przeanalizować karmienie i pojenie zwierzęcia w ciągu ostatnich 3 dni przed wystąpieniem wymiotów
11. Jeżeli w domu są małe dzieci, czy przypadkiem nie zginęła ich ukochana piłeczka lub inna zabawka, którą niechcący lub z premedytacją mógł zwędzić piesek.
Co najważniejsze, nie podawać leków we własnym zakresie!!!!
Nie ma większego sensu stosowanie leków doustnych w czasie ostrych wymiotów. Drażnią one błonę śluzową żołądka, co nasila objawy choroby. To samo odnosi się do podawania karmy lub karmienia "na siłę". Najgroźniejszy nie jest sam brak pożywienia, a szybkie odwodnienie (utrata płynów i soli mineralnych).
Należy pamiętać, że wymioty są szczególnie niebezpieczne u zwierząt bardzo młodych, powodując u nich szybkie wystąpienie dysfunkcji metabolicznych i zaburzeń gospodarki kwasowo zasadowej. Szybko doprowadzają do odwodnienia organizmu.
Różnorodność schorzeń, przy których jednym z objawów klinicznych są wymioty, powinna zmusić właściciela zwierzęcia do szybkiego kontaktu z lekarzem weterynarii. Czas ma tutaj bowiem kluczowe znaczenie. Szybkie ustalenie przyczyny wymiotów i podjęcie odpowiedniej terapii polegającej na wyrównywaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych, dostarczanie parenetralne witamin i innych związków odżywczych oraz terapia schorzenia podstawowego niejednokrotnie ratuje zwierzęciu życie.
Źródło: http://www.psy.info.pl
| następna » |
|---|