Mój przyjaciel pies

Nie ulega wątpliwości, że więź jaka na przestrzeni lat wytwarza się między psem, a jego właścicielem jest czymś niesamowitym i cudownym. Przychodzi jednak taki moment w życiu psa, w którym nie jest on już w stanie samodzielnie chodzić, jeść czy męczy się z powodu długiej i ciężkiej choroby. Stajemy wtedy przed bardzo trudną decyzją dotyczącą pozwolenia na odejście naszemu najwierniejszemu przyjacielowi. To niewątpliwie trudny moment, ale nigdy nie powinniśmy skazywać psa na męczarnię z powodu własnego egoizmu. Oczywiście, naszym obowiązkiem jest dołożenie wszelkich starań, by pomóc czworonogowi i wyciągnąć go z każdych opresji. To nie zagwarantuje mu jednak wiecznego życia i przyjdzie moment, w którym będziemy musieli się pożegnać. Dla dobra jego samego i z szacunku oraz wdzięczności za wszystkie spędzone razem chwile powinniśmy umieć wyczuć właściwy moment na to, by zabrać psa w ostatnią wspólną podróż. Jeżeli decydujemy się na uśpienie czworonoga zapewnijmy mu także w tym momencie miłość i bliskość najważniejszych osób. Niech odchodzi w atmosferze ciepła i miłości, bo to ostatnie, co możemy dla niego zrobić.

Psy występują w tylu cudownych rasach, że czasem trudno nam się zdecydować na jedną. Każdy osobnik to też indywidualny charakter, wyjątkowa osobowość. Jeżeli mamy odpowiednie warunki możemy jednak posiadać kilka psów i zapewnić wszystkim szczęśliwe życie. Psy to nie ludzie, więc świetnie dogadają się z przedstawicielami innych ras. Dobrze jednak, by wszystkie psy pojawiły się w domu w tym samym momencie. Jeśli bowiem będą wychowywać się wspólnie wykształci się między nimi hierarchia, która zapobiegnie niepotrzebnym spięciom. Każde wprowadzenie nowego osobnika do grupy jest objęte ryzykiem. Jednak prawidłowo socjalizowane psy przyjmą i ustawią na odpowiednim miejscu każdego. Należy jednak bezwzględnie pamiętać o tym, by uchronić swoich podopiecznych przed nieplanowanym i niepotrzebnym rozmnażaniem. Należy więc kastrować i sterylizować czworonogi, gdyż w ten sposób nie przyczyniamy się do powiększenia cierpienia zwierząt w schroniskach, a także wykazujemy się troską o zdrowie swoich psich przyjaciół.

Na podstawie starego powiedzenia „żyć jak pies z kotem” wielu ludzi sądzi, że przyjaźń między tymi dwoma gatunkami jest niemożliwa. Prawda jest jednak taka, że to sami ludzie poprzez swoje zachowanie prowokują u psów agresję w stosunku do kotów. Pies i kot mogą być bowiem najlepszymi przyjaciółmi, zwłaszcza jeżeli przybywają ze sobą od wczesnego wieku. Żaden pies nie ma bowiem genetycznie zaprogramowanej nienawiści do kotowatych, nawet rottweiler czy dog niemiecki nie wykażą się w stosunku do nich bezpodstawną agresją. Nie musimy się zatem obawiać posiadania tych dwóch zwierzaków w jednym mieszkaniu. Jeśli posiadamy już dorosłego kota to możemy bez problemu przyjąć pod swój dach szczeniaka. Trudniej jest, gdy mieszka z nami dorosły pies, a chcemy dodatkowo kociaka. Jeżeli nasz czworonóg nigdy nie miał kontaktu z takim zwierzęciem może wykazywać w stosunku do niego agresję. Będzie ona jednak spowodowana strachem przed nieznanym i można ją wyeliminować metodą małych kroków i stopniowego oswajania.

Kiedy powiększa się nam rodzina mamy pewne obawy odnośnie reakcji naszego pupila na małego człowieka. Psy wychowywane w domu bez dzieci mogą przecież zachowywać się w stosunku do nich nieostrożnie, a nawet agresywnie. Nie należy jednak zbytnio się martwić, gdyż prawidłowo socjalizowany pies nie wykaże negatywnych zachowań. Przede wszystkim należy zadbać o to, by pies nie czuł się pomijany i porzucony poprzez pojawienie się dziecka w domu. Nie możemy go izolować i zabraniać mu kontaktu z maleństwem. Warto dać mu do powąchania skarpetkę czy czapeczkę noworodka, by mógł zaznajomić się z zapachem, który odtąd będzie towarzyszył mu na co dzień. Należy także poświęcać psu odpowiednio dużo uwagi i nagradzać go za każde pozytywne zachowanie w stosunku do małego dziecka. Pies który nie będzie czuł się zagrożony czy odstawiony z powodu nowego domownika na pewno stanie się jego najwierniejszym przyjacielem i obrońcą. Nie zrobi mu żadnej krzywdy, a nawet nie raz zaskoczy nas pokładami cierpliwości i wyrozumiałości.

Dla większości właścicieli psów wakacje nie są żadnym problemem. Zawsze znajdą bowiem sposób na to, by wyjechać razem ze swoim pupilem. Jeżeli jednak wybieramy się w daleką podróż i zabieramy w nią wszystkich domowników powstaje niemały problem. Nie jest to jednak powód, by oddawać psa do schroniska czy wyrzucać go gdzieś w drodze. W odpowiedzi na takie zapotrzebowanie powstaje coraz więcej kompleksowo wyposażonych hotelików dla psów. Można w nich umieścić zwierzaka na cały okres pobytu poza domem i odebrać po powrocie. Właściciele i pracownicy zapewnią mu odpowiednie wyżywienie, dawkę ruchu i zabawy. Pies będzie więc czekał na nas w dobrych rękach. Innym rozwiązaniem jest podrzucenie czworonoga komuś z rodziny. Przy osobie, którą już zna psu będzie łatwiej przeżyć okres rozłąki. Kilka dni czy tygodni z pupilem może być dla tymczasowego właściciela bardzo pouczającym i przyjemnym czasem. Zawsze znajdzie się też ktoś, kto chętnie zaopiekuje się zwierzakiem za drobną opłatą. Nie warto więc porzucać psa tylko dlatego, że planujemy daleką wycieczkę.

Nie ulega wątpliwości, że pies czuje się najszczęśliwszy kiedy jest blisko swojego właściciela. Chce spędzać z nim każdą chwilę, nawet w czasie snu. Tylko od nas zależy, gdzie wyznaczymy swojemu pupilowi miejsce na odpoczynek. Nie ma nic złego w czworonogu śpiącym z nami w łóżku o ile mamy wystarczająco dużo miejsca i nie przeszkadza nam sierść na pościeli. Większość właścicieli przygotowuje jednak czworonogom specjalne legowiska. To także dobre rozwiązanie, gdyż zapewnia psu osobistą przestrzeń, w której nic mu nie grozi. Należy zatem pamiętać, że legowisko psa jest jego terenem prywatnym. Nie wolno nam karać go, kiedy tam przebywa czy siłą mu go odbierać. Psy, zwłaszcza duże, poradzą sobie również na zewnątrz. Zapewnijmy im jednak odpowiednio ciepłe budy, dostęp do jedzenia i wody. Nie należy psów trzymać na łańcuchu, gdyż to zwyczajne bestialstwo. Kojec powinien służyć jedynie na specjalne okazje i nie stanowić stałego miejsca pobytu czworonoga. Oczywiście, pies będzie najszczęśliwszy jeśli wyznaczymy mu miejsce nie tylko w swoim życiu, ale też domu.

Każdy z nas chciałby mieć wiernego i posłusznego czworonoga. Wykonujący komendy pies zawsze robi na obserwatorach kolosalne wrażenie. Sam się wszystkiego jednak nie nauczy. Oczywiście, pewne rasy mają lepsze predyspozycje do nauki niż inne. Niektóre mają po prostu łagodniejszy charakter i łatwiej je do pewnych zachowań przekonać, inne będą się opierały. Każdego psa można jednak nauczyć podstawowych zasad posłuszeństwa. Coraz bardziej popularne stają się ośrodki zajmujące się grupowym szkoleniem psów. Są one przeznaczone bardziej dla właścicieli niż samych czworonogów. Mają bowiem za zadanie przekazanie im odpowiedniej wiedzy, która będzie skutkowała postępami w nauce. Podstawowa zasada, na której opiera się każda praca z psem brzmi: więcej nagród. Przez lata utrzymywało się przeświadczenie o tym, że karanie psa za złe zachowanie przynosi lepsze efekty niż nagradzanie go za dobre. Dziś już wiadomo, że tylko trening pozytywny i współpraca oparta na zaufaniu oraz radości przynoszą zamierzone skutki.

Przybycie szczeniaka do domu to zawsze moment bardzo ekscytujący i radosny. Cała rodzina będzie chciała go nosić, całować i głaskać. Oszołomiony malec będzie na pewno czuł się zagubiony i zdezorientowany – zabierzemy go  końcu od mamy i rodzeństwa. Dlatego zadbajmy o to, by zwłaszcza w pierwszych dniach w nowym miejscu pies miał zapewniony spokój i ciszę. Przygotujmy mu miejsce do spania, jakąś zabawkę, miskę na jedzenie i wodę. Zakupmy odpowiednie wyposażenie, zainteresujmy się terminami obowiązkowych szczepień, poczytajmy nieco fachowej literatury. Dodatkowo musimy mieć świadomość, że szczeniak szybko się przyzwyczai do nowego otoczenia i zacznie je poznawać. Ulubionym narzędziem poznawania świata będą zęby. Dlatego odpowiednio wcześnie zabezpieczmy wszystkie wartościowe rzeczy i usuńmy je z zasięgu szczęk malucha. Spróbujmy także zabezpieczyć kable elektryczne i czuwajmy nad szczeniakiem, kiedy wchodzi do pomieszczenia, w którym może grozić mu niebezpieczeństwo. Pamiętajmy, że piesek nie będzie potrafił jeszcze kontrolować wypróżniania i zabierajmy go często na podwórko.

Wiele dzieci pragnie posiadać czworonożnego przyjaciela. Trudno nam odmówić kiedy pociecha płacze po nocach i usilnie prosi o szczeniaka. Niestety, taką decyzję musimy podjąć my – dorośli. Nawet pełne zapału dziecko w pewnym momencie nasyci się radością z posiadania przyjaciela i wszystkie obowiązki z nim związane spadną na nas. Musimy się liczyć z takim obrotem sprawy i jeżeli my sami nie jesteśmy gotowi na zajmowanie się psem – nie kupujmy szczenięcia. Dziecku można sprezentować interaktywną zabawkę lub inne małe zwierzę, takie jak chomik czy królik miniaturka. Pies to jednak dużo obowiązków, którym dziecko rzadko kiedy jest w stanie sprostać. Jeżeli o czworonoga prosi nastolatek możemy dokładnie przemyśleć kwestię. Zwierzak na pewno ukształtuje jego charakter w dobrą stronę i nauczy go odpowiedzialności. Jeżeli więc mamy zaufanie do naszego dorastającego dziecka możemy zgodzić się na zakup nowego członka rodziny. Warto jednak sprawdzić czy zapał młodego człowieka nie jest krótkotrwały.

Czasem człowiek bardzo chciałby posiadać czworonoga, jednak nie może z przyczyn zdrowotnych. Najczęstszym powodem problemów jest uczulenie na psią sierść, objawiające się katarem, kaszlem czy też wysypką. Dla osób uczulonych jest jednak nadzieja! Wyhodowano bowiem rady, które nie powodują negatywnych reakcji nawet u alergików. Do tej grupy należy przede wszystkim nagi grzywacz chiński i nagi pies meksykański. To oczywiście osobniki zupełnie pozbawione sierści, delikatne, wymagające zatem dodatkowego ocieplenia w miesiącach zimowych i ciepłego miejsca w mieszkaniu. Dowiedziono jednak, że sierść niektórych ras nie powoduje uczuleń. Należy do nich przede wszystkim pudel oraz grupa małych, długowłosych psów do towarzystwa (jak. lhasa apso, maltańczyk, bolończyk), gdyż ich ciało pokryte jest włosami. Ciągły rozwój medycyny daje ponadto dostępność bardzo skutecznych środków przeciwalergicznych. Jeżeli zatem bardzo chcemy posiadać psa nic nie może stanąć nam na przeszkodzie, gdyż z każdej sytuacji znajdzie się jakieś wyjście.